Animal Sciences and Agricultural Technology / สัตวศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/14 2025-09-27T06:25:01Z 2025-09-27T06:25:01Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5744 2025-08-14T06:12:44Z 0022-01-01T00:00:00Z

Title: Epidemiology and molecular detection of lumpy skin disease in beef cattle in the area around Kaeng Krachan National Park, Phetchaburi province; ระบาดวิทยาและการตรวจวินิจฉัยทางชีวโมเลกุลของโรคลัมปีสกินในโคเนื้อในพื้นที่รอบอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี Abstract: Lumpy skin disease (LSD) is a significant epidemic disease affecting cattle and buffalo, impacting on infected animals’ health and economic loss. Thailand is one of several countries affected. The first outbreak in Phetchaburi province was reported in beef cattle on a farmer's farm. This study aims to investigate the epidemiology and molecular characteristics of lumpy skin disease in beef cattle in four districts of Phetchaburi province, including Nong Hya Plong, Kaeng Krachan, Ban Lat, and Tha Yang districts. Phetchaburi Provincial Livestock Office under the Department of Livestock Development have provided information of LSD case report from June 2021 to September 2021, from the four districts. The data have been analyzed using descriptive statistics, including counts, percentages, averages, and the genetic characteristics of the LSDV virus were presented as a phylogenetic tree. The total number of beef cattle is 5,101, with a morbidity rate of 24.89% (1,270/5,101), a mortality rate of 2.82% (144/5,101), and a case fatality rate of 11.33% (144/1,270). One-hundred of cattle with LSD clinical sign have been collected blood and skin lesion for diagnosis of LSDV by PCR techniques with the GPCR, P32, ANK, and RPO30 gene. 0ne-hundred blood samples showed 26% (26/100) positive result. Eighty-six skin samples showed 93.02% (80/86) positive result. The samples which express positive result from all of four target genes were studied the nucleotide sequences. The multiple alignment analysis showed the 100% identical to the nucleotide sequences of the strains previously reported in Thailand, China, Hong Kong, Taiwan, and Vietnam. This study provides crucial information for surveillance and monitoring of LSD outbreak in the areas surrounding Kaeng Krachan National Park, which will be beneficial for setting up preventive program against the spreading of the disease to the gaur or red cattle which residing in the World Heritage site of Kaeng Krachan National Park.            ; โรคลัมปี สกิน (Lumpy skin disease; LSD) เป็นโรคระบาดที่สำคัญในโคและกระบือ  ส่งผลกระทบสุขภาพสัตว์ที่ได้รับการติดเชื้อไวรัส และเกิดการทางเศรษฐกิจ ประเทศไทยก็เป็นหนึ่งในหลายประเทศที่ได้รับผลกระทบ เพชรบุรีพบการระบาดครั้งแรกในโคเนื้อของฟาร์มเกษตรกร การศึกษาในครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทางระบาดวิทยาและคุณลักษณะทางชีวโมเลกุลของโรคลัมปี สกิน ในโคเนื้อในพื้นที่ 4 อำเภอของจังหวัดเพชรบุรี ประกอบด้วยอำเภอหนองหญ้าปล้อง อำเภอแก่งกระจาน อำเภอบ้านลาด และอำเภอท่ายาง ระหว่างเดือนมิถุนายน 2564 ถึงเดือนกันยายน  2564  ทำการเก็บข้อมูลจากรายงานการเกิดโรค LSD ของพื้นที่ 4 อำเภอ ได้รับความอนุเคราะห์จากสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดเพชรบุรี กรมปศุสัตว์ และแบบรายละเอียดเกษตรกรที่มีสัตว์ป่วย/สงสัยเป็นโรคลัมปีสกิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics) เป็นค่าจำนวนนับ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และแสดงลักษณะทางพันธุกรรมของเชื้อไวรัส LSDV เป็น Phylogenetic tree  จำนวนโคเนื้อทั้งหมด 5,101 ตัว พบอัตราการป่วยร้อยละ 24.89 (1,270/5,101)  อัตราการตายร้อยละ 2.82 (144/5,101) อัตราการป่วยตาย ร้อยละ 11.33 (144/1,270) การศึกษาทางด้านโมเลกุล ด้วยเทคนิค PCR โดยใช้ยีน GPCR, ยีน P32, ยีน ANK และยีน RPO30 โดยการเก็บตัวอย่างจากเลือด 100 ตัวอย่าง พบว่าให้ผลบวก 26 % (26/100) ตัวอย่างเนื้อเยื่อผิวหนัง 86 ตัวอย่าง พบว่าให้ผลบวก 93.02 % (80/86) ตัวอย่างที่ให้ผลบวกทั้ง 4 ยีน จากตัวอย่างที่ให้ผลบวกถูกนำไปหาดำลับนิวคลีโอไทด์ จากการวิเคราะห์เปรียบเทียบลำดับนิวคลีโอไทด์ระหว่างลำดับนิวคลีโอไทด์ของตัวอย่าง พบว่าลำดับนิวคลีโอไทด์ของทุกตัวอย่างเหมือนกัน 100 % และคล้ายคลึงกับลำดับนิวคลีโอไทด์ของเชื้อที่เคยพบในประเทศไทย ประเทศจีน ฮ่องกง ไต้หวัน และประเทศเวียดนาม การศึกษาครั้งนี้จึงเป็นข้อมูลสำคัญเพื่อการติดตามและเฝ้าระวังการระบาดของโรค LSD ในพื้นที่โดยรอบอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน อันจะเป็นประโยชน์ต่อการป้องกันการระบาดของโรคไปสู่วัวกระทิงหรือวัวแดง ที่อาศัยในพื้นที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน มรดกโลกต่อไป

0022-01-01T00:00:00Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5746 2025-08-14T06:12:44Z 0004-01-01T00:00:00Z

Title: Effect of fermented total mixed ration (FTMR) from sugarcane leaves on fermentation quality, nutrients digestibility and gas production by in vitro technique; ผลของอาหารผสมเสร็จหมักจากใบอ้อยต่อคุณภาพการหมัก, การย่อยได้โภชนะ และผลผลิตแก๊สโดยวิธีเทคนิคในหลอดทดลอง Abstract: This study consists of two experiments. First experiment aimed to study effect of fermented total mixed ration from sugarcane leaves on fermentation quality. The experiment was design in a completely randomized design (CRD). The experiment consists of 3 treatments and 5 replications such as FTMR from sugarcane leaves and concentrate at ratios of 70:30 (T1), 60:40 (T2), and 50:50 (T3). All treatment were fermented under anaerobic conditions for 30 days. The results showed that lactic acid bacteria count, yeast count, and pH value were significantly different among treatments (P; การศึกษาครั้งนี้ประกอบด้วย 2 การทดลอง โดยการทดลองที่ 1 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของอาหารผสมเสร็จหมักจากใบอ้อยต่อคุณภาพการหมัก โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (Completely randomized design, CRD) เป็น 3 กลุ่มการทดลอง ๆ ละ 5 ซ้ำ ได้แก่ อาหารผสมเสร็จหมักจากใบอ้อย:อาหารข้นที่อัตราส่วน 70:30 (กลุ่มการทดลองที่ 1), 60:40 (กลุ่มการทดลองที่ 2) และ 50:50 (กลุ่มการทดลองที่ 3) ทำการหมักในสภาวะไร้ออกซิเจนที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 30 วัน จากการศึกษาพบว่าจำนวนแบคทีเรียกรดแลคติค, จำนวนยีสต์ และค่าความเป็นกรด-ด่างของแต่ละกลุ่มการทดลองมีความแตกต่างกันทางสถิติ (P0.05)  ดังนั้น อาหารผสมเสร็จหมักจากใบอ้อยที่อัตราส่วน 70:30 มีจำนวนแบคทีเรียกรดแลคติคสูง, ค่าความเป็นกรด-ด่างต่ำ และมีคุณภาพการหมักปานกลาง ซึ่งมีคุณภาพการหมักที่ดีกว่ากลุ่มการทดลองอื่น ๆ การทดลองที่ 2 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการย่อยได้ของโภชนะ และปริมาณผลผลิตแก๊สในหลอดทดลองของอาหารผสมเสร็จหมักจากใบอ้อย โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (Completely randomized design, CRD) เป็น 3 กลุ่มการทดลอง ๆ ละ 5 ซ้ำ ได้แก่ อาหารผสมเสร็จหมักจากใบอ้อย:อาหารข้นที่อัตราส่วน 70:30 (กลุ่มการทดลองที่ 1), 60:40 (กลุ่มการทดลองที่ 2) และ 50:50 (กลุ่มการทดลองที่ 3) ทำการหมักในสภาวะไร้ออกซิเจนที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 30 วัน จากการศึกษาพบว่า ค่าการย่อยได้ของวัตถุแห้ง, ค่าการย่อยได้ของอินทรียวัตถุ และปริมาณผลผลิตแก๊สสะสมของแต่ละกลุ่มการทดลองมีความแตกต่างกันทางสถิติ ณ ชั่วโมงที่ 72 (P

0004-01-01T00:00:00Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5745 2025-08-14T06:12:44Z 0004-01-01T00:00:00Z

Title: SMALLHOLDER FARMERS’ HOUSEHOLD FOOD SECURITY & PERCEPTIONS ABOUT THE AFFORDABLE INPUTS PROGRAMME (AIP) IN MALAWI: KASUNGU DISTRICT; - Abstract: The Affordable Inputs Program (AIP), launched by the Malawian government in the 2020–2021 growing season, sought to make it easier for smallholder farmers to access agricultural inputs and thereby increase the output of these resource-poor farmers. The present study was therefore undertaken to 1) assess the efficiency of AIP project in reducing food insecurity and poverty in Malawi by assessing farmers’ perceptions of this introduced AIP and 2) evaluate the impact of AIP on the status of food security at the household level of the poor-resource beneficiary farming households. Data on the social economic characteristics of respondents was collected using a semi-structured questionnaire. Focus group discussions (FGDs) were also used to collect supplementary data for AIP assessment. The food security assessment was based on that developed by the United States Household Food Security Survey Module, United States Department of Agriculture (USDA). Two hundred maize farmers from across five extension program areas (EPAs) in Kasungu district were interviewed. Access to fertilizer, land holding size, household head’s literacy level, ownership of an off-farm business, and credit availability were significant factors that affected food security. It was also found that corruption, patchy networks, and late input delivery were prevalent in most input selling points, which jeopardized the effectiveness of the AIP and forced food insecurity and poverty in the area. Most of the whole population (93.5%) was food insecure within the last twelve months. The minority of the food-insecure population (22.5%) was at a low food security level, while the majority (77.5%) was at a very low level. Nevertheless, most of these farmers (80%) viewed AIP as an important program that can mitigate food insecurity with proper management.; -

0004-01-01T00:00:00Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5743 2025-08-14T06:12:43Z 0001-01-01T00:00:00Z

Title: Study of Prebiotic Properties from Rice Bran on Gut Health and Production Performance of Broiler Chickens; การศึกษาคุณสมบัติความเป็นพรีไบโอติกส์ของรำละเอียดต่อการส่งเสริมสุขภาวะลำไส้ และประสิทธิภาพการผลิตของไก่เนื้อ Abstract: The objective of this research was to study the use of multi enzymes in the broiler feed with rice bran on the basic properties of prebiotics, growth performance, small intestine morphology and microbial populations in cecum of broiler chickens. This study was divided into 2 experiments. In Experiment 1, effect of multi-enzyme supplementation on the digestibility of rice bran in vitro (In vitro digestion) was divided into 6 treatments: treatment 1 was rice bran (RB), treatment 2 was rice bran with enzyme (RB+E), treatment 3 was  supplemented rice bran in starter diet (S), treatment 4 was supplemented rice bran in starter diet with enzyme (S+E), treatment 5 was supplemented rice bran in grower diet (G) and treatment 6 was supplemented rice bran in grower diet with enzyme (G+E). It was found that the RB+E, S+E, and G+E treatments, which were the treatments supplemented with enzymes had reducing sugar and total sugar content higher (P0.05) in oligosaccharides from all 6 treatments. Therefore, the products obtained from enzymatic digestion contain both glucose and oligosaccharides. In Experiment 2, effect of multi enzyme supplementation in broiler diet with rice bran on growth performance, small intestine morphology and microbial populations in cecum of broiler chickens. Ross 308 broiler chicken was used for this study. A total of 525 ross 308 broilers with 1-day-old and mixed genders were randomly assigned to 5 diet treatments, using the completely randomized design (CRD). Each diet treatment was divided into starter period diet (1-17 days) and grower period diet (18-35 days). The treatment diets consisted of treatment 1, the control diet (T1), treatment 2, diet with rice bran at 7.5% and 12.5% ​​in starter and grower period, respectively (T2); treatment 3, diet with rice bran at 7.5% and 12.5% ​​in starter and grower period, respectively + enzymes (T3), treatment 4 diet with rice bran at 10% and 15% ​​in starter and grower period, respectively, (T4), and in treatment 5, diet with rice bran at 10% and 15% ​​in starter and grower period, respectively + enzymes (T5). The results were revealed that at starter period (1.17 days), all groups of broiler chicken were not significantly different (P>0.05) on growth performance. Therefore, rice bran can be used as energy source in starter period of broiler chicken diet up to 12.5% without adverse effect on growth performance. At the age of 18-35 days (grower period), the body weight gain in all groups was not statistically different (P>0.05). Feed intake of T1 in the control group, was significantly higher (P0.05) betweenT3 and T5. Feed conversion ratio of T4 and T5 was greater than T1 group (P0.05) in all groups. Feed intake was significantly higher (P0.05) from T2 but it was worse (P; วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้เพื่อศึกษาการใช้เอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวมในอาหารไก่เนื้อที่มีรำละเอียดต่อคุณสมบัติเบื้องต้นของความเป็นพรีไบโอติก สมรรถภาพการเจริญเติบโต ลักษณะสัณฐานวิทยาลำไส้เล็ก และประชากรจุลินทรีย์ในซีกัมของไก่เนื้อ โดยแบ่งการทดลองออกเป็น 2 การทดลองคือ การทดลองที่ 1 การเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม ต่อการย่อยได้ของรำละเอียดและอาหารทดลองในหลอดทดลอง (In vitro digestion) แบ่งกลุ่มทดลองออกเป็น 6 กลุ่มได้แก่ กลุ่มที่ 1 รำละเอียด (RB) กลุ่มที่ 2 รำละเอียด + เอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม (RB+E) กลุ่มที่ 3 อาหารไก่เล็กที่เสริมรำละเอียด (S) กลุ่มที่ 4 อาหารไก่เล็กที่เสริมรำละเอียด + เอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม (S+E) กลุ่มที่ 5 อาหารไก่รุ่นที่เสริมรำละเอียด (G) และกลุ่มที่ 6 อาหารไก่รุ่นที่เสริมรำละเอียด + เอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม (G+E) พบว่ากลุ่ม RB+E, S+E และ G+E ซึ่งเป็นกลุ่มที่เสริมด้วยเอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม มีปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์และปริมาณน้ำตาลทั้งหมดที่สูง (P0.05) โดยผลผลิตที่ได้จากการย่อยด้วยเอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวมนั้น แสดงให้เห็นว่ามีน้ำตาลกลูโคสและโอลิโกแซคคาไรด์ การทดลองที่ 2 การเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวมในอาหารไก่เนื้อที่มีรำละเอียดต่อประสิทธิภาพการผลิต สัณฐานวิทยาลำไส้และประชากรจุลินทรีย์ในซีกัมของไก่เนื้อ การทดลองครั้งนี้ใช้ไก่เนื้อ (Ross 308) คละเพศจำนวน 525 ตัว แบ่งกลุ่มทดลองออกเป็น 5 กลุ่มการทดลองตามสูตรอาหาร ใช้แผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (CRD) โดยแต่ละสูตรอาหารจะแบ่งออกเป็นอาหารช่วงไก่เล็ก (1-17 วัน) และไก่โต (18-35 วัน) ดังนี้ กลุ่มที่ 1 สูตรอาหารควบคุม (T1) กลุ่มที่ 2 สูตรอาหารที่เสริมรำละเอียด 7.5% และ 12.5% ในไก่เล็กและไก่โต ตามลำดับ (T2) กลุ่มที่ 3 สูตรอาหารที่เสริมรำละเอียด 7.5% และ 12.5% ในไก่เล็กและไก่โต ตามลำดับ + เอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม (T3) กลุ่มที่ 4 สูตรอาหารที่เสริมรำละเอียด 10% และ 15% ในไก่เล็กและไก่โต ตามลำดับ (T4) และกลุ่มที่ 5 สูตรอาหารที่เสริมรำละเอียด 10% และ 15% ในไก่เล็กและไก่โต + เอนไซม์ย่อยเยื่อใยรวม (T5) ผลการทดลองต่อสมรรถภาพการเจริญเติบโตของไก่เนื้อที่อายุ 1-17 วัน (ไก่เล็ก) พบว่าไก่เนื้อทุกกลุ่มการทดลองมีน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น ปริมาณอาหารที่กิน และประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหาร ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) รำละเอียดสามารถใช้เป็นแหล่งพลังงานในอาหารไก่เนื้อระยะไก่เล็กได้ถึง 12.5% โดยไม่ส่งผลกระทบต่อสมรรถนะการเจริญเติบโต สำหรับไก่เนื้ออายุ 18-35 วัน (ไก่รุ่น) พบว่าทุกกลุ่มการทดลองมีน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) ปริมาณอาหารที่กินของไก่เนื้อกลุ่ม T1 ซึ่งเป็นกลุ่มควบคุม สูงกว่ากลุ่ม T2 และ T4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P0.05) ประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารของไก่เนื้อ กลุ่ม T4 และ T5 ดีกว่ากลุ่ม T1 (P0.05) ปริมาณอาหารที่กินของไก่เนื้อกลุ่ม T1 สูงกว่าทุกกลุ่มการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P0.05) จากกลุ่ม T2 แต่ด้อยกว่ากลุ่ม T3 T4 และ T5 อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P

0001-01-01T00:00:00Z