Archaeology / โบราณคดี http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5 2025-09-25T08:12:23Z 2025-09-25T08:12:23Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5563 2025-08-13T08:53:44Z 0028-01-01T00:00:00Z

Title: Solo Motorcycle Touring in the Context of Alternative Tourism; การขี่มอเตอร์ไซค์ทัวริ่งเที่ยวคนเดียวในบริบทการท่องเที่ยวทางเลือก Abstract: This study investigates the experiences of solo motorcycle touring in the context of alternative tourism in Thailand. It explores how motorcycle touring has developed, what motivates solo travel, and how travelers interpret their experiences. Ethnography is employed as the research methodology to gain a deeper understanding of the reasons, motivations, and meanings behind the choice of solo travel. The study includes a review of literature on alternative tourism, motorcycle touring, and solo travel, and collects field data focusing on cultural and nature-based tourist routes across Thailand. Data collection methods include participant and non-participant observation, in-depth interviews, and snowball sampling. The target group comprises 9 solo motorcycle tourists and 5 key informants, providing diverse and comprehensive data. Data analysis aims to understand the factors, experiences, and meaning-making processes in solo motorcycle touring, with the concept of alternative tourism framing these experiences within the social and cultural context. The findings reveal that motorcycle touring is not just a form of long-distance travel but also reflects changes in lifestyle, culture, and the human-technology relationship. It embodies freedom, self-expression, and a connection to nature. Key factors motivating solo travel include the desire for self-exploration, reflection, and personal experiences that contribute to emotional resilience. The study highlights that motorcycle touring symbolizes social and cultural transformations and reflects contemporary values and lifestyles. It also underscores the role of such travel in shaping the identity and cultural perspectives of solo travelers in Thai society. This study also recommends further research into the psychological impacts of solo travel, particularly in the context of motorcycle touring. Such journeys have the potential to foster self-discovery, life reflection, and emotional resilience. Comparative studies between solo and group travel could deepen understanding of differences in perceived safety, interpersonal connection, and the construction of meaning. In practical terms, tourism programs should be developed to support self-exploration through solo motorcycle travel—such as designing routes that connect with nature and local communities, and creating platforms for experience sharing among riders. This form of travel not only reduces stress but also promotes long-term mental well-being.; การศึกษานี้มุ่งสำรวจประสบการณ์ของผู้ขับขี่มอเตอร์ไซค์ทัวริ่งที่เลือกเดินทางคนเดียวในบริบทของการท่องเที่ยวทางเลือก โดยมุ่งศึกษาว่าการขี่มอเตอร์ไซค์ทัวริ่งในประเทศไทยมีพัฒนาการอย่างไร อะไรคือแรงจูงใจในการเดินทางคนเดียว และนักเดินทางเหล่านี้ตีความประสบการณ์ของตนเองอย่างไร การศึกษานี้ใช้ชาติพันธุ์วรรณนา (Ethnography) เป็นเครื่องมือในการศึกษาจะช่วยให้เข้าใจถึงเหตุผล แรงจูงใจ และความหมายที่เกี่ยวข้องกับการเลือกเดินทางคนเดียวในแง่มุมที่หลากหลายและลึกซึ้งยิ่งขึ้น กระบวนการวิจัยประกอบด้วยการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวทางเลือก การท่องเที่ยวด้วยมอเตอร์ไซค์ และการเดินทางคนเดียว การเก็บข้อมูลภาคสนามมุ่งเน้นเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและธรรมชาติในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย โดยใช้การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสุ่มตัวอย่างแบบสโนว์บอลล์ กลุ่มเป้าหมายของการศึกษาประกอบด้วยผู้ขับขี่มอเตอร์ไซค์ทัวริ่งที่เดินทางคนเดียว 9 คน และผู้ให้ข้อมูลหลักอื่น ๆ 5 คน เพื่อให้ได้ข้อมูลที่หลากหลายและครอบคลุม การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินการอย่างเป็นระบบเพื่อทำความเข้าใจเหตุปัจจัย ประสบการณ์ และการให้ความหมายกับการขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยวคนเดียว แนวคิดการท่องเที่ยวทางเลือกถูกนำมาใช้เพื่อเชื่อมโยงประสบการณ์ดังกล่าวกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรม ผลการศึกษาพบว่ามอเตอร์ไซค์ทัวริ่งไม่ได้เป็นเพียงพาหนะสำหรับการเดินทางไกล แต่ยังสะท้อนถึงความเปลี่ยนแปลงในวิถีชีวิต วัฒนธรรม และความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับเทคโนโลยี การเดินทางด้วยมอเตอร์ไซค์ทัวริ่งแสดงถึงความอิสระ การแสดงออกถึงตัวตน และการเชื่อมโยงกับธรรมชาติ ปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมให้ผู้ขับขี่เลือกเดินทางคนเดียว ได้แก่ ความต้องการสำรวจตัวตน ทบทวนชีวิต และสัมผัสประสบการณ์เฉพาะตัว ซึ่งช่วยพัฒนาทัศนคติและเสริมสร้างความมั่นคงทางอารมณ์ การวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่ามอเตอร์ไซค์ทัวริ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม รวมถึงเป็นเครื่องมือที่สะท้อนค่านิยมและวิถีชีวิตในยุคปัจจุบัน การศึกษาให้ความกระจ่างถึงบทบาทของการเดินทางดังกล่าวในการสร้างตัวตนและมุมมองเชิงวัฒนธรรมของผู้ขับขี่ในสังคมไทย นอกจากนี้ งานศึกษานี้เสนอให้มีการวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลกระทบทางจิตใจจากการเดินทางคนเดียว โดยเฉพาะในบริบทของการขับขี่มอเตอร์ไซค์ทัวริ่ง ซึ่งมีศักยภาพในการกระตุ้นการค้นพบตัวตน การไตร่ตรองชีวิต และการพัฒนาความเข้มแข็งทางจิตใจ ควรเปรียบเทียบประสบการณ์ระหว่างการเดินทางคนเดียวและแบบกลุ่ม เพื่อเข้าใจความแตกต่างในมิติของความรู้สึกปลอดภัย ความสัมพันธ์ และการสร้างความหมาย ในเชิงการประยุกต์ใช้ ควรพัฒนาโปรแกรมท่องเที่ยวที่เน้นการสำรวจตัวเองผ่านการขับขี่ เช่น การออกแบบเส้นทางที่เชื่อมโยงกับธรรมชาติและชุมชน รวมถึงสร้างพื้นที่แลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างผู้ขับขี่ การเดินทางลักษณะนี้ไม่เพียงช่วยลดความเครียด แต่ยังส่งเสริมสุขภาวะทางใจอย่างยั่งยืน

0028-01-01T00:00:00Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5562 2025-08-13T08:53:44Z 0028-01-01T00:00:00Z

Title: THE NEGOTIATION DYNAMIC IN LAND OF THE TALING CHAN RAILWAY COMMUNITY; พลวัตการต่อสู้ต่อรองที่ดินชุมชนริมทางรถไฟตลิ่งชัน Abstract: The study of the dynamic of negotiation process in land of Taling Chan railway community aims to 1) examine the dynamics behind the emergence of the Taling Chan railway-side community in Bangkok, Thailand, and 2) explore the land negotiation processes of the Taling Chan railway-side community in Bangkok, Thailand.The research was conducted using anthropological methods, including in-depth interviews and both participant and non-participant observation. The findings analyzed using the concepts of urbanization and negotiation to answer the research question: How do urban development dynamics impact the emergence of squatter settlements and urban poor, as exemplified by the Taling Chan railway-side community? What negotiation processes do these communities employ to secure housing?The findings indicated capitalist-driven economic and social development, which emphasizes centralized growth, has been a key factor driving rural-to-urban migration in pursuit of better job opportunities and living qualities. However, the government has lacked policies to support urban population growth and has implemented solutions that do not align with the urban poor’s way of life. This has led to the mobilization of the Taling Chan railway-side community, which has developed negotiation processes to ensure stable housing and an improved quality of life for its members.  To achieve this, the community created diverse negotiation tools, allowing them to adapt their strategies to different situations and power interactions. This effort resulted in successfully securing a land. Nevertheless, the negotiation process remains incomplete. The urban poor communities must continue to unite and negotiate collectively to maintain their strength and ensure the stability and resilience of the community for the future.; การศึกษาเรื่อง “พลวัตกระบวนการต่อรองที่ดินชุมชนริมทางรถไฟตลิ่งชัน” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพลวัตการเกิดขึ้นของชุมชนริมทางรถไฟตลิ่งชัน จังหวัดกรุงเทพมหานคร และ 2) ศึกษากระบวนการต่อรองที่ดินในบริบทชุมชนริมทางรถไฟตลิ่งชัน จังหวัดกรุงเทพมหานครผู้ศึกษาได้ดำเนินการศึกษาโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยทางมานุษยวิทยา ทั้งการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม โดยนำมาข้อมูลมาวิเคราะห์ร่วมกับแนวคิดการกลายเป็นเมือง และแนวคิดการต่อรอง เพื่อตอบคำถามวิจัยว่า “พลวัตการพัฒนาเมืองส่งผลกระทบต่อการเกิดขึ้นของชุมชนบุกรุกและคนจนเมือง ดังกรณีศึกษาชุมชนริมทางรถไฟตลิ่งชัน ซึ่งต้องสร้างกระบวนการต่อสู้ต่อรองเพื่อการมีที่อยู่อาศัยอย่างมั่นคงอย่างไร”ผลการศึกษาพบว่า การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแบบทุนนิยมที่มุ่งเน้นความเจริญแบบกระจุกตัว เป็นปัจจัยสำคัญต่อการเคลื่อนย้ายผู้คนจากชนบทเดินทางเข้าสู่เมือง เพื่อแสวงหาโอกาสในการทำงานและชีวิตที่ดีขึ้น ขณะเดียวกัน รัฐบาลกลับขาดนโยบายรองรับกลุ่มผู้ย้ายถิ่นฐานและเลือกใช้มาตรการแก้ไขปัญหาที่ไม่สอดคล้องต่อวิถีชีวิตของคนจนเมือง จึงนำมาสู่การเคลื่อนไหวของชุมชนริมทางรถไฟตลิ่งชัน ในการสร้างกระบวนการต่อสู้ต่อรอง เพื่อให้สมาชิกชุมชนทุกคนมีที่อยู่อาศัยอย่างมั่นคงและมีคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ดังนั้น ชุมชนต้องสร้างเครื่องมือการต่อรองให้หลากหลาย โดยสามารถพิจารณาเลือกใช้และปรับระดับของกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับแต่ละสถานการณ์ รวมถึงการจัดการกับคู่ความสัมพันธ์ทางอำนาจได้อย่างหลากหลายมิติ จนทำให้ชุมชนได้รับสัญญาเช่าที่ดินกับการรถไฟแห่งประเทศไทยสำเร็จ แต่การต่อรองก็ยังไม่สิ้นสุด เพราะคนจนเมืองเพียงไม่กี่คน ไม่อาจทัดทานอำนาจจากรัฐได้ คนจนเมืองต้องรวมกลุ่มต่อสู้ต่อรองกันไว้ เพื่อรักษาความเข้มแข็งและความมั่นคงของชุมชนสู่อนาคต

0028-01-01T00:00:00Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5561 2025-08-13T08:53:44Z 0004-01-01T00:00:00Z

Title: An Analysis of Mural Paintings in the Mae Klong River Basin: The Changchuen and Mae Klong Basin Craftsman in the 25th Century of the Buddhist Era; การวิเคราะห์งานจิตรกรรมลุ่มน้ำแม่กลองสกุลช่างชื่นและช่างลุ่มน้ำแม่กลองพุทธศตวรรษที่ 25 Abstract:           The study of the Drum Basin Painting Group began when a student received a sketchbook from a teacher, Nisit Rittiwej, containing sketch lines of various characters. It was discovered that a collection of works corresponded to the names inscribed in the sketchbook, along with a group of artisans sharing similar painting styles. This includes a ceiling painting in the Periyan Pavilion and other buildings, such as the Temple and the Tri Spread Tower, located in the three provinces along the Maeklong River: Kanchanaburi, Ratchaburi, and Samut Songkhram.             The study of ceiling paintings by the Changchuen family group and the Maeklong River Basin Technician Group reveals a unique painting style for each group. In particular, the painting's concept and style of expression, rooted and developed from King Rama IV to King Rama V, began to embrace more realistic concepts in artistic works. This evolution led to various methods of creating murals to decorate monasteries in the capital. Traditional paintings are not always necessary.             In particular, the painting features many unique forms of work, such as drilling a hole in the ceiling and conducting the Dharma Mass, symbolizing Sumeru Mountain. It weaves together Buddhist stories linked to traditional practices, including making merit on important Buddhist days and attending Dharma sermons by monks who come to share these trusted narratives with locals. Examples include the garland and the tale of the Buddha pleasing the Heavenly Mother Buddha for three months, which is the origin of the Big Buddha Day activity, marking the day of Lent when followers listen to the Dharma for three months leading up to Lent. There is a process of trial and error and an evolution of ideas that courageously break from the original framework to become distinctive. Consequently, artisans close to Changchun have embraced his style and adapted it into their own, and so forth.;          การศึกษากลุ่มงานจิตรกรรมลุ่มน้ำกลอง มีจุดเริ่มต้นจากผู้ศึกษาได้รับเอกสารสมุดภาพร่างมา 1 ชุด จากครูหนึ่ง(นิศิษย์ ฤทธิเวช) ประกอบไปด้วยเส้นภาพร่างภาพตัวละครต่างๆ สิ่งที่น่าสนใจเป็นพิเศษคือมีการจารึกชื่อไว้ว่า “พระชื่น” จากการสำรวจลงพื้นที่ลุ่มน้ำแม่กลองพร้อมกับศึกษาตัวอย่างสมุดภาพในเบื้องต้น พบว่ามีกลุ่มงานที่สอดคล้องกับชื่อที่ถูกจารึกบนสมุดภาพร่างและยังมีกลุ่มช่างที่มีรูปแบบของงานจิตรกรรมที่คล้ายคลึงกัน เป็นงานจิตรกรรมฝ้าเพดานบนศาลาการเปรียญ และเสนาสนะอาคารอื่นเช่น วิหาร หอไตรกระจายตัว 3 จังหวัดที่แม่น้ำแม่กลองไหลผ่าน คือ จังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรีและสมุทรสงคราม            จากการศึกษางานจิตรกรรมฝ้าเพดานกลุ่มสกุลช่างชื่นและกลุ่มช่างลุ่มน้ำแม่กลอง มีรูปแบบในการเขียนภาพจิตรกรรมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของแต่ละกลุ่มเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะแนวคิดและรูปแบบการแสดงออกในงานจิตรกรรมอย่างใหม่ที่มีรากฐานและพัฒนาการตั้งแต่รัชกาลที่ 4 สืบต่อมายังรัชกาลที่ 5 ปัจจัยที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกในงานจิตรกรรม เริ่มตระหนักถึงแนวคิดแบบสัจนิยมสมจริงในงานศิลปกรรมมากขึ้น ก่อให้เกิดแนวทางในการเขียนงานฝาผนังประดับพระอารามในเมืองหลวงหลากหลายวิธี โดยไม่จำเป็นเขียนแบบงานจิตรกรรมตามประเพณีนิยมเสมอไป            โดยเฉพาะงานจิตรกรรมช่างชื่นมีรูปแบบงานที่ฉพาะตนหลายอย่างด้วยกันเช่น การเจาะช่องคูหาบริเวณฝ้าเพดานและให้ธรรมาสน์ทรง เป็นสัญญาลักษณ์ของแกนเขาพระสุเมรุ เชื่องโยงเรื่องราวทางพระพุทธศาสนาที่สอดคล้องกับกิจกรรมของชาวพุทธ อย่างการทำบุญวันพระสำคัญๆ การฟังธรรมเทศนาโดยพระสงฆ์จะขึ้นธรรมาสน์เทศนาเรื่องราวทางพระพุทธศาสนา ที่คนในท้องถิ่นเชื่อถือกัน อย่างพระมาลัย หรือเรื่องราวที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปโปรดพุทธมารดาบนสวรรค์เป็นเวลา 3 เดือน อันเป็นที่มาของการจัดกิจกรรมวันพระใหญ่คือวันเข้าพรรษา การฟังธรรมตลอด 3 เดือน จนออกพรรษา จากที่กล่าวมาช่างชื่นนำมาประกอบผ่านรูปแบบงานจิตรกรรมบนฝ้าเพดาน มีการลองผิด ลองถูกท้าทาย พัฒนาแนวคิดของตนที่กล้าฉีกออกจากกรอบเดิมจนกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน และยังส่งผลให้ช่างที่อยู่ใกล้ๆ กับช่างชื่นมีการนำรูปแบบของช่างชื่นมาใช้และปรับเปลี่ยนให้เป็นรูปแบบของตนเองเป็นต้น

0004-01-01T00:00:00Z http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/5564 2025-08-13T08:53:44Z 0004-01-01T00:00:00Z

Title: BALUSTRADE WITH NAGA AND MAKARA IN LANNA CHIANG MAI(15TH – 20TH CENTURY A.D.); รูปแบบและลวดลายนาคและมกรคายนาคประดับราวบันไดในศิลปะล้านนา เชียงใหม่พุทธศตวรรษที่ 21 – 25 Abstract: Naga balustrades in the Lanna style of art appeared clearly in the 21st–22nd Buddhist century during the golden age of the Lanna Kingdom. Before those times, there was no evidence that the Naga was used to build as a railing. Therefore, it may be assumed that this is an art form that was inspired by other kingdoms (Ayutthaya). Until they became a specific style during the golden age of the Lanna Kingdom, and continued to the present with more diverse forms. Lanna Naga balustrades in the 21st – 22nd Buddhist century which appeared until nowsday, Its function is significantly to be use for balustrades of the stairs heading to Main Stupa on each four directions, mostly made in the form of five-headed Naga wearing crown with big one to six Stripe Patterns such as Lanna floral motif, Curved Patterns and Lanna Kranok patterns, which are popular forms in those time. Studing from those Pattern, according to the number of evidences such as inscriptions in the 21st-22nd buddhist century shows the relation of fine arts of all the remain Lanna Naga balustrades in Wat Chedi Luang temple, Wat Suan dok temple and Wat U mong temple. While the art style of Naga balustrades decorating the railing in Lanna art from the late 22nd Buddhist century to the beginning of the 25th Buddhist century, there was a change in style and an increase in techniques in ornamental works from Rattanakosin, Burmese, and Chinese art. During the 24th Buddhist century, the Naga balustrades were present from the post-22nd Buddhist century to the beginning and end of the 25th Buddhist century. There are 3 main characteristics in common: First, the Naga balustrades have smaller sizes. Second, Ornamental techniques are more diverse, while decorative stucco works alone. There is an additional technique for decorating glass Angwa glass and Glass - Sawdust. The entry of important artistic groups, such as the Royal craftsmen from Lampang, Burmese, Tai Yai, and Chinese families, and the popular making of Naga with pointed crests with a frame similar to a bird's pattern instead of making large dragons wearing bristles, has appeared before in Ayutthaya art. – Rattanakosin and Burmese art.; ราวบันไดนาคในศิลปะล้านนามีปรากฏหลักฐานชัดเจนราวพุทธศตวรรษที่ 21 ในช่วงสมัยยุคทองของศิลปะล้านนา ซึ่งแต่เดิมยังไม่ปรากฏการนําคตินาคมาสร้างเป็นราวบันไดมาก่อน จึงอาจสันนิษฐานได้ว่าคติดังกล่าวเป็นรูปแบบศิลปกรรมที่รับเข้ามาจากรัฐภายนอกอย่างอยุธยา และเมื่อรูปแบบดังกล่าวเข้ามายังดินแดนล้านนาปรากฏการปรับเปลี่ยนรูปแบบและสร้างสรรค์ขึ้นใหม่โดยช่างล้านนาอย่างสร้างสรรค์และเป็นเอกลักษณ์ บันไดนาคล้านนากลุ่มมกรคายนาคสวมกระบัง ถือเป็นรูปแบบราวบันไดนาคในศิลปะล้านนาในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21 ที่ปรากฏหลักฐานถึงปัจจุบัน โดยมีลักษณะสำคัญ คือ มักประดับที่ราวบันไดขึ้นสู่ศาสนสถานสำคัญอย่างเจดีย์บรรจุพระธาตุ นิยมทําเป็นนาค 5 เศียร สวมกระบังขนาดใหญ่ที่ประดับด้วยแถบลวดลายในแนวนอน 1 – 6 แถบ ซึ่งเป็นลวดลายที่นิยมอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21 เช่น ลวดลายเครือล้านนา กระหนกล้านนา เป็นต้น ในขณะที่รูปแบบทางศิลปกรรมของมกรคายนาคประดับราวบันไดในศิลปะล้านนาช่วงราวปลายพุทธศตวรรษที่ 22 ถึงช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 25 เกิดการเปลี่ยนแปลงรูปแบบและการเพิ่มขึ้นของเทคนิคในงานประดับ จากศิลปะรัตนโกสินทร์ พม่า และจีน โดยอาจส่งผ่านมาทางอิทธิพลทางการค้า และการเมืองการปกครอง ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 24 ราวบันไดนาคในช่วงหลังพุทธศตวรรษที่ 22 ถึงช่วงต้นและปลายพุทธศตวรรษที่ 25 จะมีลักษณะหลักร่วมกัน 3 องค์ประกอบ คือ นิยมราวบันไดนาคและมกรคายนาคขนาดเล็กและนาคมักมีเศียรเดียว เทคนิคงานประดับที่มีความหลากหลายมากขึ้นนอกจากงานปูนปั้นประดับเพียงอย่างเดียว มีการเพิ่มเติมเทคนิคงานประดับกระจกจืน แก้วอังวะ และงานกระเบื้องเคลือบ การเข้ามามีบทบาททางศิลปกรรมกลุ่มสำคัญ ๆ เช่น สกุลช่างลำปาง พม่า ไทใหญ่ และชาวจีน และนิยมทำนาคมีหงอนแหลมมีโครงคล้ายลายกนก แทนการทำนาคสวมกระบังขนาดใหญ่ ซึ่งปรากฏมาก่อนแล้วในศิลปะอยุธยา – รัตนโกสินทร์ และศิลปะพม่า

0004-01-01T00:00:00Z