Thai Gestures and Chinese Gestures : A Contrastive Study

Abstract

Gestures play a significant role in communication, with their types and meanings varying across sociocultural contexts. This study aims to compare the types and meanings of gestures used by Thai and Chinese informants. The data were collected through questionnaires completed by 50 Thai and 50 Chinese participants. The results reveal that Thai gestures were categorized into 12 types, with the most common types being gestures related to mental activities and judgments, actions, and people and objects. Chinese gestures were classified into 11 types, with the most frequently used involving gestures related to mental activities and judgements, people and objects, actions, and money-related concepts. Most gesture types appeared in both cultures, except for those expressing physical conditions, which were found only in Thai culture. In terms of meaning, certain gestures shared the same interpretations in both Thai and Chinese sociocultural contexts, while others were unique to each culture. The findings suggest that the prioritization and frequency of gesture use may reflect distinctive cultural identities in Thai and Chinese societies. Furthermore, the interpretation of gestures is not universal. Understanding cultural context and the fundamental values of the message recipient is therefore essential for the effective use of gestures, helping facilitate smooth and efficient communication.

ภาษาท่าทางมีบทบาทสำคัญในการสื่อสาร อีกทั้งยังมีประเภทและความหมายที่หลากหลาย แตกต่างกันไปตามแต่ละสังคมวัฒนธรรม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประเภทของภาษาท่าทางระหว่างชาวไทยกับชาวจีน และเพื่อเปรียบเทียบความหมายของภาษาท่าทางระหว่างชาวไทยกับชาวจีน ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยมาจากการตอบแบบสอบถามของชาวไทยจำนวน 50 คน และชาวจีนจำนวน 50 คน ผลการวิจัยพบว่า ภาษาท่าทางของชาวไทยมีจำนวน 12 ประเภท ที่พบมาก ได้แก่ ท่าทางที่ใช้แสดงออกถึงสิ่งที่คิดภายในจิตใจและการตัดสินใจ ท่าทางที่ใช้แสดงถึงการกระทำต่าง ๆ และท่าทางที่เชื่อมโยงไปถึงผู้คนและสิ่งของต่าง ๆ ส่วนภาษาท่าทางของชาวจีนมีจำนวน 11 ประเภท ที่พบมาก ได้แก่ ท่าทางที่ใช้แสดงออกถึงสิ่งที่คิดภายในจิตใจและการตัดสินใจ ท่าทางที่เชื่อมโยงไปถึงผู้คนและสิ่งของต่าง ๆ ท่าทางที่ใช้แสดงถึงการกระทำต่าง ๆ และท่าทางที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการเงิน ภาษาท่าทางส่วนใหญ่ปรากฏใช้ในทั้ง 2 วัฒนธรรม ยกเว้นท่าทางที่เกี่ยวกับสภาพร่างกาย ซึ่งปรากฏเฉพาะในวัฒนธรรมไทยเท่านั้น ไม่ปรากฏในวัฒนธรรมจีน ในด้านความหมายพบว่า ภาษาท่าทางบางท่าทางมีความหมายเหมือนกันทั้งในสังคมวัฒนธรรมไทยและสังคมวัฒนธรรมจีน ในขณะที่บางความหมายปรากฏใช้เฉพาะในสังคมวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่งเท่านั้น ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การจัดลำดับความสำคัญและความถี่ในการปรากฏของภาษาท่าทางนั้นอาจแสดงถึงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกันระหว่างสังคมไทยและสังคมจีนได้ และการตีความภาษาท่าทางนั้นมิได้เป็นเรื่องสากล การทำความเข้าใจบริบททางวัฒนธรรมและค่านิยมพื้นฐานของผู้รับสารจึงเป็นสิ่งจำเป็นในการใช้ภาษาท่าทาง อันจะช่วยให้การสื่อสารดำเนินไปอย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ