Medical Cannabis and Its Potential Effect on Driving

Abstract

This study investigates how medical cannabis use might affects driving safety in Thailand, bringing together scientific evidence, patient and clinician perspectives, and controlled simulator testing. Our goals were to understand what people know and believe about cannabis and its potential effect on driving, to observe how driving performance changes after cannabis use in a simulator, and to identify practical steps that protect patients and the public. We combined a literature review with surveys of patients and healthcare professional, interviews with stakeholders, and a one-group pretest–post-test driving-simulator assessment. Findings show that cannabis can reduce vigilance and slow reaction times — impairments that matter on the road — and simulator results reflected measurable declines in performance for several hours after use. While many clinicians demonstrated reasonable awareness, patient knowledge and behaviours varied: some followed safety advice, while others were unsure about how long to wait before driving. Participants generally supported clearer rules, better public education, and stronger guidance from health professionals. Limitations of the work include reliance on self-reported behaviours, absence of biological THC testing, and limited geographic sampling. Based on our results, we recommend clear, practical policies (for example, time-based guidance or validated impairment tests), improved clinician and public education, and further research using biological measures and real-world driving data. Centering both safety and patient needs, these steps can help reduce road risks while respecting the therapeutic use of cannabis.

งานวิจัยนี้สำรวจผลกระทบของการใช้กัญชาทางการแพทย์ต่อความปลอดภัยในการขับขี่ในประเทศไทย โดยรวบรวมหลักฐานวิชาการ มุมมองของผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์ และการทดสอบจำลองการขับขี่ เป้าหมายคือเพื่อเข้าใจความรู้และความเชื่อของผู้คนเกี่ยวกับกัญชาและการขับรถ สังเกตการเปลี่ยนแปลงสมรรถนะการขับขี่หลังการใช้กัญชาในงานทดลอง และเสนอแนวทางปฏิบัติที่เป็นไปได้เพื่อคุ้มครองผู้ป่วยและประชาชนทั่วไป เราใช้การทบทวนวรรณกรรม ผสมกับแบบสอบถามผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์ สัมภาษณ์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และการทดสอบแบบ pretest–posttest ด้วยเครื่องจำลองการขับขี่ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่ากัญชาอาจลดความตื่นตัวและชะลอเวลาตอบสนอง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อความปลอดภัยบนถนน การจำลองการขับขี่พบการเสื่อมสมรรถนะที่วัดได้ภายในหลายชั่วโมงหลังใช้ ในขณะที่บุคลากรทางการแพทย์ส่วนใหญ่มีความตระหนักในระดับดี แต่ความรู้และพฤติกรรมของผู้ป่วยยังแตกต่างกัน บางคนปฏิบัติตามคำแนะนำด้านความปลอดภัย ขณะที่บางคนไม่มั่นใจว่าควรรอเท่าไรก่อนขับรถ ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เห็นด้วยกับการมีกฎที่ชัดเจน การให้ความรู้ประชาชน และคำแนะนำที่ชัดเจนจากผู้ให้บริการด้านสุขภาพ ข้อจำกัดของการศึกษานี้ ได้แก่ การพึ่งพาข้อมูลที่ผู้ตอบรายงานด้วยตนเอง ไม่มีการตรวจวัดระดับ THC ทางชีวภาพ และการเก็บตัวอย่างที่มีข้อจำกัดด้านภูมิศาสตร์ จากผลการศึกษานี้ เราแนะนำให้มีนโยบายที่ชัดเจนและใช้งานได้จริง (เช่น ระยะเวลาที่แนะนำหลังจากการใช้กัญชา หรือวิธีทดสอบการมึนเมาที่น่าเชื่อถือ การเพิ่มการฝึกอบรมให้บุคลากรทางการแพทย์และการให้ความรู้แก่ประชาชน และการทำวิจัยเพิ่มเติมโดยใช้การตรวจชีวภาพและข้อมูลการขับขี่จริง เพื่อให้นโยบายมีพื้นฐานจากหลักฐาน ทั้งนี้ แนวทางเหล่านี้ควรคำนึงถึงทั้งความปลอดภัยบนท้องถนนและความจำเป็นในการรักษาของผู้ป่วย