Jewelry of Solitude in the 21st Century. ‘As seen, not as seen’

Abstract

This dissertation investigates jewelry to address the rising sense of solitude in the 21st century amidst rapid technological and societal change. Disruptive technologies contribute to feelings of isolation as individuals struggle to adapt due to economic factors, limited access to information, or insufficient technological literacy. The research argues for a renewed focus on cultivating human value and belonging to mitigate this disconnection.

The study explores jewelry as an object that can foster self-awareness, positive self-perception, and appreciation for life. Utilizing a qualitative phenomenological approach, it examines the interplay between mind, body, and social context. Key theoretical frameworks include Attachment Theory, Object Relations Theory, Existential Psychology, and Buddhist Psychology, all of which converge on the importance of "Mindful Presence."

The methodology involves an experimental design, analyzing data from jewelry-making workshops with a diverse population. The analysis integrates psychological theories, Buddhist psychology, and spiritual design principles, examining emotional, mnemonic, and aesthetic responses to meditative objects. Specifically, jewelry prototypes are modular rosary kits with beads or knots.

The rosary serves as a tool for mindfulness, reflection, and affirmation. Participants customize the rosaries by selecting materials and imbuing the object with personal meaning. This customization aims to foster a deeper connection with the self in solitude. This research contributes to understanding how design interventions promote well-being and belonging in a disconnected world. By examining jewelry's potential to facilitate mindfulness and self-reflection, the study informs design solutions to address 21st-century solitude.

การมาถึงของศตวรรษที่ 21 ได้ก้าวเข้ามาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างที่มนุษย์เป็นจำนวนมาก ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเวลานี้นั้นอาจจะตั้งรับไม่ทัน ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าอย่างมาก มีการเกิดขึ้นของเทคโนโลยีใหม่ที่เข้ามาทดแทนเทคโนโลยีเดิมที่มีอยู่ จนทำให้เกิดอุตสาหกรรมใหม่ ๆ หรือ ผลิตภัณฑ์ใหม่ อย่างไม่คาดคิดว่าจะมีขึ้นได้ หรือเรียกว่าดิสรัปทีพเทคโนโลยี (Disruptive technology) ทำให้เป็น ผู้ที่มีแนวโน้มว่าถูกละเลย แยกตัวจากสังคม มีภาระทางเศรษฐกิจ เป็นผู้ที่เข้าไม่ถึงเทคโนโลยีสารสนเทศ ที่กำลังเกิดขึ้น หรือกลุ่มคนที่มีความรู้ทางเทคโนโลยีไม่เพียงพอในการทำงานในศตวรรษที่ 21 ที่มีหน้าที่ในการ สร้างความสร้างความตระหนักรู้ถึงคุณค่าของความเป็นมนุษย์ เพื่อผ่อนภาระความรู้สึกโดดเดี่ยว หรือความสิ้นหวัง จากการถูกละเลยในช่วงเวลาเผชิญความโดดเดี่ยวของมนุษย์ในศตวรรษที่ 21 ผู้วิจัยสนใจในการศึกษาความเกี่ยวพัน ของมนุษย์ และเครื่องประดับ ความหมายของเครื่องประดับในฐานะผู้ที่รับมอบหมายหน้าที่บางประการจากมนุษย์ในการสร้างความตระหนักรู้ในคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ สร้างทัศนคติเชิงบวกต่อตนเอง

งานวิจัยนี้เสนอการวิเคราะห์เชิงแนวคิด และเชิงประสบการณ์เกี่ยวกับเครื่องประดับในฐานะวัตถุ ตัวกลางที่เชื่อมโยงระหว่างจิตใจ ร่างกาย และบริบททางสังคม โดยการศึกษาใช้วิธีวิทยาเชิงคุณภาพ และเชิง ปรากฎการณ์วิทยา ผ่านการวิเคราะห์กรอบแนวคิดจิตวิทยา จากการศึกษาทฤษฎีต่าง ๆ ได้แก่ ทฤษฎีความผูกพัน (Attachment Theory), ทฤษฎีความสัมพันธ์กับวัตถุ (Object Relations Theory), ภวจิตวิทยา (Existential Psychology) และพุทธจิตวิทยา (Buddhist Psychology) ที่พบว่าแม้แต่ละทฤษฎีจะมีจุดเน้นและบริบทที่แตกต่าง กัน แต่ล้วนชี้ไปสู่จุดร่วมเดียวกันคือ “ภาวะรู้ตัว” (Mindful Presence) ซึ่งเป็นภาวะที่มนุษย์สามารถกลับมารับรู้ ตนเองอย่างเต็มบริบูรณ์ในปัจจุบันขณะ นำเสนอการวิเคราะห์ผลจากการทดลองการสร้างเครื่องประดับเพื่อ การภาวนาในกลุ่มตัวอย่างที่มี ความหลากหลายด้านอายุ ประสบการณ์ และความเชื่อ โดยพิจารณาผ่าน กรอบแนวคิดจิตวิทยา พุทธจิตวิทยา และความสัมพันธ์กับการออกแบบเชิงจิตวิญญาณ ทั้งนี้ ยังวิเคราะห์ การตอบสนองทางอารมณ์ ความทรงจำ และความรู้สึกเชิงสุนทรียะที่เกิดจากการมีปฏิสัมพันธ์กับวัตถุภาวนา โดยเครื่องประดับต้นแบบที่ใช้ในการศึกษานี้ออกแบบให้เป็นสายร้อยลูกปัดหรือมัดปม ซึ่งทำหน้าที่เป็นสื่อกลาง ของการฝึกสติ การระลึกถึง และการยืนยันการดำรงอยู่ โดยมีลักษณะเป็น Rosary Kit แบบแยกชิ้น ซึ่งเปิดโอกาส ให้ผู้เข้าร่วมแต่ละคนเลือกวัสดุหรือวัตถุส่วนตัวมาร้อยรวมกับวัสดุที่เตรียมให้ เป็นการออกแบบให้มี โอกาส ในการเลือก (Customize) จากผู้ใช้งาน