THE DEVELOPMENT OF THAI LANGUAGE PRINCIPLES LEARNING ACHIEVEMENT AND SELF-CONCEPT OF MATTHAYOMSUKSA 5 STUDENTS BY USING CONCEPT DEVELOPMENT MODEL

Abstract

The purposes of this research were : 1) to compare the learning achievement in Thai language principles of Matthayomsuksa 5 students before and after being taught using the Concept Development Model and 2) to compare the Self-concept of Matthayomsuksa 5 students before and after being taught using the Concept Development Model. The sample consisted of 33 Matthayomsuksa 5 students from class 5/1 at DanMakhamTiaWitthayakhom School, obtained through cluster random sampling by a lottery method, with the classroom as the sampling unit. The intervention consisted of 8 instruction periods, with 2 periods for pre-testing and 2 periods for post-testing, totaling 12 periods.

The research instruments included : 1) lesson plans based on the Concept Development Model, 2) an achievement test on Thai language principles, and 3) a Self-concept inventory. The statistics used for data analysis were mean (M), standard deviation (SD), and a t-test dependent.

The findings revealed that:

1) Learning achievement in Thai language principles of Matthayomsuksa 5 students after being taught using the Concept Development Model (M = 14.06, SD = 2.96) was significantly higher than before the intervention (M = 10.09, SD = 2.52) at the .05 level of statistical significance.

2) Self-concept of Matthayomsuksa 5 students after being taught using the Concept Development Model (M = 4.53, SD = 0.13) was significantly higher than before the intervention (M = 3.38, SD = 0.16) at the .05 level of statistical significance.

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์หลักการใช้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ และ 2) เปรียบเทียบอัตมโนทัศน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ ตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 โรงเรียนด่านมะขามเตี้ยวิทยาคม จำนวน 33 คน ซึ่งได้มาจาก การสุ่มแบบกลุ่มด้วยวิธีการจับสลากโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม ดำเนินการทดลองโดยใช้ระยะเวลาในการจัดการเรียนรู้จำนวน 8 คาบ โดยมีการทดสอบก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ จำนวน 4 คาบ รวมระยะเวลาในการทดลองทั้งสิ้นจำนวน 12 คาบ

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์หลักการใช้ภาษาไทย และ 3) แบบวัดอัตมโนทัศน์ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (M) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างไม่เป็นอิสระต่อกัน (t-test dependent)

ผลการวิจัย พบว่า

1) ผลสัมฤทธิ์หลักการใช้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ (M = 14.06, SD = 2.96) สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ (M = 10.09, SD = 2.52) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

2) อัตมโนทัศน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ (M = 4.53, SD = 0.13) สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการพัฒนามโนทัศน์ (M = 3.38, SD = 0.16) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05